伤春怀归

唐代 / 独孤及      诗歌

谁谓乡可望,望在天地涯。但有时命同,万里共岁华。
昨夜南山雨,殷雷坼萌芽。源桃不余欺,先发秦人家。
寂寂户外掩,迟迟春日斜。源桃默无言,秦人独长嗟。
不惜中肠苦,但言会合赊。思归吾谁诉,笑向南枝花。
更多评论

推荐

封面
中国风

 1095   0  0

小文

封面
中国风

 1158   0  0

小文

封面
中国风

 1044   0  0

小文

封面
中国风

 1042   0  0

小文

封面
中国风

 1073   0  0

小文

封面
中国风

 1332   0  0

小文

封面
中国风

 1109   0  0

小文

封面
中国风

 1010   0  0

小文

封面
中国风

 5314   0  0

小文

封面
中国风

 1160   0  0

小文

封面
中国风

 1105   0  0

小文

封面
中国风

 1156   0  0

小文

封面
中国风

 1251   0  0

小文

封面
中国风

 1260   0  0

小文

封面
中国风

 1259   0  0

小文

封面
普洱茶

 1140   0  0

小文

封面
中国风

 1044   0  0

小文

封面
中国风

 1381   0  0

小文

封面
中国风

 1099   0  0

小文

友情链接

搜外友链  |   维家  |   京东e卡回收  |   台词网  |   Quickq下载  |   NBA直播  |   威而鋼哪裡買  |   json格式化  |   挂机方案计划  |   极客123  |   33blog  |   职校招生  |   百科平台




意见反馈 ||  关于我们 ||  用户协议 ||  隐私保护 ||  商务合作

Copyright © 2020-2022 中华文学苑(华文苑) 京ICP备17037819号

Email:artype@163.com      QQ:262989474

加入华文苑qq群

Android下载