蝉二首

唐代 / 子兰      诗歌

独蝉初唱古槐枝,委曲悲凉断续迟。
雨后忽闻谁最苦,异乡孤馆忆家时。
衰柳蝉吟旁浊河,正当残日角声和。
寻常不足少愁思,此际闻时愁更多。
更多评论

推荐

封面
中国风

 1063   0  0

小文

封面
中国风

 952   0  0

小文

封面
健身操

 910   0  0

小文

封面
中国风

 1038   0  0

小文

封面
中国风

 953   0  0

小文

封面
中国风

 998   0  0

小文

封面
中国风

 977   0  0

小文

封面
中国风

 1070   0  0

小文

封面
秋分

 994   0  0

小文

封面
中国风

 1004   0  0

小文

封面
中国风

 970   0  0

小文

封面
中国风

 1002   0  0

小文

封面
中国风

 1021   0  0

小文

封面
中国风

 1086   0  0

小文

封面
中国风

 970   0  0

小文

封面
中国风

 988   0  0

小文

封面
清明

 1097   0  0

小文

封面
中国风

 934   0  0

小文

封面
中国风

 991   0  0

小文

友情链接

搜外友链  |   维家  |   京东e卡回收  |   台词网  |   Quickq下载  |   NBA直播  |   威而鋼哪裡買  |   json格式化  |   挂机方案计划  |   极客123  |   33blog  |   职校招生  |   百科平台




意见反馈 ||  关于我们 ||  用户协议 ||  隐私保护 ||  商务合作

Copyright © 2020-2022 中华文学苑(华文苑) 京ICP备17037819号

Email:artype@163.com      QQ:262989474

加入华文苑qq群

Android下载